9 belangrijkste redenen waarom we risico’s nemen

Het leren van je ervaringen, of het nu positieve of negatieve ervaringen zijn, is een verantwoordelijkheid van iedereen.  Uit onderzoek van ongevallen, incidenten en voorvallen blijkt dat mensen bereid zijn risico’s te nemen. Risico’s waarvan iedereen vindt dat deze onacceptabel zijn. We vinden het onbegrijpelijk dat mensen toch bereid zijn deze onacceptabele risico’s te nemen. Waarom?

Als je inzicht hebt waarom mensen onacceptabele risico’s nemen, kun je in een toekomstige situatie hierop anticiperen. Je kunt dit dan bij jezelf of je collega’s herkennen en tijdig corrigerend optreden.

De negen belangrijkste redenen voor het nemen van risico’s zijn:

  1. zelfgenoegzaamheid (complacency);
  2. verborgen agenda;
  3. klein risico – grote winst;
  4. je ego;
  5. karaktereigenschappen (ongedisciplineerd of onverschillig);
  6. motivatie;
  7. tijdsdruk;
  8. druk van bovenaf (supervisory pressure); en
  9. sociale druk (peer pressure).

Van deze lijst met redenen (of excuses) spelen de eerste drie vrijwel altijd een rol.

Zelfgenoegzaamheid
Een risico van 1 op 100.000 betekent statistisch gezien dat het in 99.999 gevallen gewoon goed gaat. Als je nog nooit geconfronteerd bent met negatieve gevolgen van je acties, ga je vanzelf de bijbehorende risico’s anders beoordelen. Je begint een positieve ervaring op te bouwen en slaat dit op in je geheugen. Je gaat je steeds veiliger voelen, maar het risico is echter nog steeds aanwezig. Je denkt wellicht: “Ach, dat overkomt mij niet”. Je bent steeds gemakkelijker bereid om dat risico te lopen. Dit is een vals gevoel van veiligheid en heet met een mooi woord: zelfgenoegzaamheid (complacency).

Het is een bekend verschijnsel dat, als alles altijd maar goed gaat, de waakzaamheid afneemt. Je houdt steeds minder rekening met het feit dat het ook wel eens mis kan gaan.

“Zelfgenoegzaamheid is een sluipmoordenaar! Wees daarom altijd op je hoede. Blijf waakzaam en sta argwanend tegenover het accepteren van risico’s.”

Verborgen agenda
Mensen hebben altijd persoonlijke belangen bij het nemen van een beslissing. Deze persoonlijke belangen worden niet altijd kenbaar gemaakt. In dat geval praten we over een ‘verborgen agenda’. Besef dat vrijwel iedereen een verborgen agenda heeft. Voor veel mensen geldt: Er is geen groter belang dan EIGEN BELANG!

Mensen met een verborgen agenda gedragen zich vaak enigszins vreemd in de ogen van anderen. Ze accepteren of weigeren bepaalde risico’s te lopen om onduidelijke redenen. Het spreekt voor zich dat een verborgen agenda geen invloed mag hebben op het wel of niet accepteren van risico’s.

“Bij merkwaardige beslissingen of vreemd gedrag is er vrijwel altijd sprake van een verborgen agenda.”

Klein risico – grote winst
Iedereen is te koop, als de prijs maar goed is!“, zei eens iemand tegen mij. De geschiedenis leert ons, dat iedereen in staat is om een onacceptabel risico te aanvaarden, als het uitzicht op persoonlijke winst maar hoog genoeg is.

Sta eens een moment stil bij de risico’s die jij neemt. Welk van bovenstaande factoren zijn er op jou van toepassing? Wees vooral eerlijk tegen jezelf. Bij ieder mens spelen deze factoren mee.

“Een mens heeft altijd twee redenen voor zijn handelen: een goede reden en de echte reden.”

[J.P. Morgan]

Wat doe jij als je merkt dat jouw collega een persoonlijke (verborgen) agenda heeft en daardoor bereid is om bepaalde risico’s te accepteren? Ik ben benieuwd naar jouw mening? Jouw reactie kun je kwijt in de commentaarvak hieronder.

Op een veilige wereld,
Geert

PS. Als je dit artikel interessant of waardevol vindt, DEEL dit dan met jouw netwerk. Druk op de Twitter, Facebook, Google+, Linkedin, of E-mail knoppen, zodat ook de mensen in jouw netwerk ervan kunnen profiteren. Immers: kennis krijgt pas waarde als je het deelt met anderen.

1 thought on “9 belangrijkste redenen waarom we risico’s nemen

  1. Is complex:
    1) Vind ik die risico’s zelf acceptabel?
    2) Zijn de consequenties voor hem/haar zelf?
    3) Zijn de consequenties voor anderen die er niets mee te maken hebben/ geen baat bij hebben/ onwetend zijn zoals collega’s en/of werkgever of zelfs derden?
    4) Is het iemand die ik mag of mij onverschillig laat of zelfs vijandig is (“verborgen agenda” van mijzelf eigenlijk)?
    5) Hoe groot zijn die risco’s eigenlijk (honderd keer gewaarschuwd; wie niet horen wil moet voelen).
    Kortom; morele en practische overwegingen te over.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.